موگادیشو؛ پایتختی با جغرافیایی نابسامان

موگادیشو پایتخت و بزرگترین شهر کشور سومالی است. این شهر در سده دهم میلادی توسط ایرانیان و اعراب مهاجر بنا شد؛ که این مهاجران بعدها با مردم محلی درآمیختند.

موگادیشو در منطقه‌ای به نام بنادر واقع شده‌ است و نام آن برگرفته از واژه عربی-فارسی «مقعد الشاه» به معنی سکونتگاه شاه است که نشان‌دهنده تاثیری است که این محل از بازرگانان ایرانی گرفته‌است. نام منطقه بنادر نیز از واژه فارسی بندر گرفته شده و به دو بندر براوه و موگادیشو اشاره داد و اهمیت این دو بندرگاه را برای بازرگانان ایرانی نشان می‌دهد.

در دوران طلایی اسلام در سده‌های میانه، این شهر مرکز حکومت مظفری‌ها شد و بعدها نیز در عصر استعمار به عنوان مرکز حکومت ایتالیایی سومالی درآمد. در دوران جنگ‌های داخلی سومالی شبه نظامیان بسیاری مانند گروه الشباب برای حاکمیت بر این شهر مبارزه می‌کردند و در نهایت حاکمیت شهر به اتحادیه محاکم شریعت اسلامی سومالی رسید.


شهر موگادیشو در سی کیلومتری اقیانوس هند واقع شده و دارای مزارع پنبه, نیشکر و موز می‌باشد. نزدیکی به خط استوا و صحرای بزرگ آفریقا، آب و هوای این شهر را گرم و خشک ساخته ‌است. دمای هوا در طول سال عموما بین ۱۵ تا ۳۶ درجه سانتی‌گراد نوسان دارد و میزان بارندگی در طول سال برابر ۴۲۷ میلی‌متر گزارش شده‌است.

بدنبال جنگ‌های طولانی، وضعیت اقتصادی و رفاهی در موگادیشو نابسامان است اما از سایر شهرهای سومالی بهتر می‌باشد. راه‌های زمینی و جاده‌ها اگرچه به برخی کشورهای همسایه متصل می‌شوند اما از امنیت پائینی برخوردار هستند.

سامانه هوایی این کشور هم که به فرودگاه بین‌المللی موگادیشو بازمی‌گشت در طول جنگ سال ۲۰۰۶ سومالی تخریب شد. در شهر موگادیشو چند دانشگاه و مرکز آموزش عالی غیر دولتی فعالیت می‌کنند که عمدتا تحت پوشش دانشگاه‌های معتبر کشورهای همسایه هستند. مهمترین آن‌ها دانشگاه موگادیشو است. شهر موگادیشو همچنین دارای یک استادیوم ورزشی است که بازی‌های فوتبال لیگ سومالی در آن برگزار می‌شود.


 

/ 0 نظر / 31 بازدید